Met (tegen)zin het vliegtuig in

De laatste dag begon heerlijk relaxed met een wekker die pas om half acht ging. Nadat de laatste dingen in de tassen werden gestopt en die met moeite waren dichtgeritst, moesten deze vervolgens weer open worden gemaakt. Dit kwam doordat er helemaal onderin de tas toch nog iets zat dat mee moest in de handbagage, dat zal je natuurlijk altijd zien. Na een super goed ontbijt met scones, muffins en croissantjes werd er afscheid genomen van onze gastheer en -vrouw. Vervolgens maakten wij ons klaar om nog een dagje de toerist uit te hangen bij verschillende souvenirwinkels in Pretoria.

Onderweg genoten wij voor de laatste keer van het Afrikaanse landschap en de, ehm, nogal avontuurlijke rijstijl van de Afrikaners. Ik heb mijn leven een keer of drie aan mezelf voorbij zien flitsen, maar ik bleef in ieder geval wel lekker wakker. Fun fact: de ware aard van de familie Jansen komt pas echt boven als zij achter het stuur zitten in Afrika.

Eenmaal aangekomen in Pretoria zijn we als een malle langs verschillende winkels geracet, we moesten namelijk om drie uur op het vliegveld zijn en we waren, uiteraard, een uur te laat vertrokken. Ik denk dat wij inmiddels zo gewend zijn aan de Afrikaanse variant van ‘op tijd’, dat we komende zondag vrolijk een half uur te laat de kerk in komen wandelen.

De eerste stop was bij het parlementsgebouw, waar Nelson Mandela de vrijheid ondertekend heeft. Niet dat wij hier heel veel oog voor hadden, want er waren namelijk ook hele leuke kraampjes met souvenirs waar wij toch wat meer aandacht voor hadden. Ik weet niet of deze mensen overigens heel veel aan ons verdient hebben, want de Hollandse onderhandel geest kwam bij sommigen direct bovendrijven.

Onze tweede stop was bij een wat meer gestroomlijnde souvenirs winkel. Waar de eerste winkeltjes meer weg hadden van een kleine markt, had de tweede winkel een dak en een toonbank. Hier dus helaas geen afdingen, maar dat mocht de pret niet drukken.

Na een korte pitstop bij het huis van Guy, iets met koffers geloof ik, het was nogal chaotisch dus ik kan het ook niet precies navertellen, was het tijd om naar het vliegveld te verkassen. Hier aangekomen hebben we afscheid genomen van Guy en maruti Oupa, die ons speciaal kwam uitzwaaien. Ook onze eigen maruti André sr., Samuel en André jr. hebben we daar achtergelaten, die mogen gaan genieten van een welverdiende vakantie.

In het vliegtuig heeft het personeel voor het gemak maar gelijk vier flessen luchtverfrisser leeggespoten omdat we zo erg stonken. (ik stonk heel erg in ieder geval, ik zal maar niet te snel voor de rest voor de groep spreken in dit geval) Verder was de terug reis behoorlijk saai en lang. Dus daar zal ik niet te veel woorden aan vuil maken.

En de rest weten velen van jullie denk ik, want dat was de aankomst op Schiphol. Maar voor degenen die hier niet bij waren: het was fijn om familie en vrienden weer te zien. Ik denk dat we terug kunnen kijken op een hele mooie reis, die ons allemaal nog lang zal bijblijven!

Willemke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *